แยกเม็ดขุยออกจากขนฟูและขนหลุด
เม็ดขุยคือเส้นใยพันกันเป็นก้อนที่ยังติดบนผิวผ้า ขนฟูคือเส้นใยยื่นออก ส่วนขนหลุดคือเส้นใยย้ายไปติดเสื้อผ้าอื่น ทั้งสามอาการไม่จำเป็นต้องใช้วิธีแก้เดียวกัน การรีไซเคิลเชิงกลอาจเปลี่ยนความยาวเส้นใย แต่สัดส่วนรีไซเคิลเพียงอย่างเดียวทำนายการเกิดขุยของผ้าสำเร็จไม่ได้
เก็บตัวอย่างสามแบบเพื่อเปรียบเทียบ
เก็บตัวอย่างอนุมัติที่ยังไม่ผ่านการแก้ไข ผ้าที่ยังไม่ตัดจากม้วนปัญหา และเสื้อหลังใส่หรือซัก หากเกิดเฉพาะเสื้อ ให้ตรวจสายกระเป๋า ใต้วงแขน ซับใน และการดูแล หากผ้าเก็บจากการผลิตก็ผิดปกติในการทดสอบเดียวกัน ให้ติดตามล็อตด้าย การยกขน และการตัดขน ภาพถ่ายแสดงอาการแต่ไม่ยืนยันสาเหตุ
คะแนนต้องมาพร้อมเงื่อนไข
ผล “ระดับ 4” ต้องระบุวิธี จำนวนรอบ มาตราประเมิน ขั้นของตัวอย่าง และรหัสตัวอย่าง ISO 12945-2 ประเมินเม็ดขุย ขนฟู และการพันติดของผิวด้วย Martindale แบบปรับปรุง ส่วนความทนต่อการสึกเป็นอีกคุณสมบัติ ให้ห้องทดสอบใช้วิธีที่ตกลงและกำหนดเกณฑ์ตามการใช้งานเสื้อ ไม่ใช้คะแนนเดียวกับผ้าวูลทุกแบบ
ปรับครั้งละหนึ่งปัจจัย
ตามสาเหตุที่ยืนยันแล้ว ทดลองความยึดเกาะของด้าย ความปกคลุมของโครงสร้าง หรือการทำความสะอาดเส้นใยผิว การเพิ่มเกลียวอาจเปลี่ยนสัมผัส และโครงสร้างแน่นขึ้นอาจเปลี่ยนการทิ้งตัว เปรียบเทียบผ้าแก้ไขกับมาตรฐานและทดสอบจุดเสียดสีจริง การโกนเม็ดขุยเดิมช่วยรูปลักษณ์ แต่ไม่พิสูจน์ว่าจะไม่เกิดอีก
ส่งข้อมูลที่ผู้ผลิตทำซ้ำได้
ส่งรหัสสินค้า ล็อต ภาพมีป้ายกำกับ ประวัติใช้งานหรือซัก และจำนวนที่ได้รับผล ขอการสอบสวนสาเหตุ การทดลองควบคุม รายงานทดสอบซ้ำ และการตัดสินปล่อยสินค้า เปรียบเทียบก่อนกับหลังดูแลด้วยวิธีเดียวกัน คะแนนจากต่างวิธีเทียบตรงไม่ได้ และรอบห้องทดสอบไม่ใช่จำนวนปีใช้งานที่รับประกัน
ตรวจสอบก่อนอนุมัติการผลิต
- ระบุรหัสสินค้า สี ม้วน และล็อตบนตัวอย่างทุกชิ้น
- ตกลงวิธีทดสอบ เงื่อนไข เกณฑ์ยอมรับ และผู้อนุมัติ
- หลังแก้ไขตรวจรูปลักษณ์ สัมผัส และผลจากวิธีดูแลที่กำหนด
- เก็บตัวอย่างเสียเดิมและตัวอย่างมาตรฐานจนปิดข้อร้องเรียน