Uzgodnij jednostkę i etap tkaniny
GSM oznacza gramy na metr kwadratowy, nie na metr bieżący ani grubość. Ustal, czy oferta dotyczy tkaniny surowej, wykończonej czy laminowanej, oraz jakiej szerokości. Przykład obliczeniowy: 360 g/m² przy szerokości 1,50 m daje 540 g na metr bieżący. Zmiana szerokości zmienia przeliczenie.
Przygotuj próbki i sprawdź wagę
Doprowadź próbki do równowagi w uzgodnionej atmosferze. Sprawdź wagę, tarowanie i powierzchnię wycinaka; nie rozciągaj tkaniny ani nie waż podkładki. GSM = masa w gramach podzielona przez powierzchnię w m². Próbka 100 cm² o masie 3,60 g daje 360 g/m². To przykład, nie wynik badania Fred Textile.
Zapisz wyniki z poszczególnych miejsc
Pobieraj próbki w ustalonych miejscach szerokości użytkowej i długości wybranych belek, określając uwzględnianie krajek. Zachowaj wartości pojedyncze, numery belek i średnią. Mały wycinek nie reprezentuje całej dostawy. Ustal z laboratorium metodę, wydanie i pobieranie próbek, np. ISO 3801 lub ASTM D3776/D3776M, jeżeli mają zastosowanie.
Oddziel wilgotność od różnic produkcyjnych
Przy rozbieżności wyników najpierw ponownie klimatyzuj zachowane próbki i porównaj taki sam etap oraz powierzchnię. Potem sprawdź grubość przędzy, gęstość, obróbkę mokrą, kurczenie i drapanie. Skurcz może zwiększać masę powierzchniową bez dodania włókien. Oceń też szerokość końcową, chwyt i wymiary.
Określ tolerancję i ponowne badanie
Dla przykładowego celu 350 g/m² wynik 360 jest około +2,86% wyższy; to nie tolerancja odbioru. Ustal, czy granice dotyczą próbki, średniej belki czy partii, oraz procedurę ponownego badania. Oddziel podejrzane belki i oceń wydajność krojenia oraz koszty przed zgodą na odstępstwo.
Przed zatwierdzeniem produkcji
- Oznacz artykuł, kolor, belkę i partię każdej próbki.
- Uzgodnij metodę, warunki, limit i osobę zatwierdzającą.
- Po korekcie sprawdź wygląd, chwyt i przewidzianą pielęgnację.
- Zachowaj pierwotną wadę i wzorzec do zakończenia reklamacji.